Prognozy dla aluminium

Prognozy dla aluminium są bardzo obiecujące. Eksperci z agencji Bloomberg przepowiadają, że na koniec tego roku ceny aluminium wzrosną o około 15% w stosunku do obecnej wartości.

Jochen Hitzfeld z UniCredit uważa, że w drugiej połowie roku zmniejszy się znacząco ilość aluminium, co będzie spowodowane ograniczeniem jego produkcji przez firmy tnące koszty. To z kolei wywinduje cenę tego metalu. Do końca 2013 roku cena aluminium może wzrosnąć nawet o 21%.

Optymistyczne są także prognozy dla innych metali, wykorzystywanych przez przemysł. Dobrą decyzją może okazać się inwestycja w nikiel i cynk.

Jak zainwestować w aluminium?

W przeciwieństwie do złota, niezwykle trudny byłby fizyczny zakup tego ultralekkiego metalu. Aby zainwestować  2 tysiące dolarów, trzeba by zakupić prawie tonę aluminium. Prostym sposobem na inwestowanie w aluminium i metale przemysłowe są fundusze inwestycyjne mające je w swoich portfelach. Wystarczy zakupić ich jednostki, sprzedawane  przez banki, biura maklerskie, firmy doradcze, TFI. Coraz popularniejsze stają się także kontrakty na różnice kursowe oferowane przez niektóre domy maklerskie. Dom Maklerski X-Trade Brokers oferuje kontrakty na aluminium, nikiel i cynk. W ofertach banków można znaleźć również lokaty strukturyzowane oparte na metalach przemysłowych. Dobrym rozwiązaniem może być także zainwestowanie kapitału w akcje spółek giełdowych związanych z rynkiem takich metali.

fot. Dev, photoxpress.com

źródło: gazetaprawna.pl

Jednym z liderów zestawień najdroższych monet jest polska 100-dukatówka Zygmunta III Wazy pochodząca z roku 1621. Wystarczy powiedzieć, że sprzedano ją za bagatela 1 380 000 dolarów 14 stycznia 2008 roku podczas aukcji u Stack`a, w Nowym Jorku. Jest to pierwsza polska moneta, której udało się przekroczyć wycenę 1 mln dolarów, bo zwykle polskie monety kolekcjonerskie nie osiągają tak zawrotnej ceny. Stała się ona tym samym najdroższą monetą polską w historii.

Kolejną cenną monetą jest ponad trzycentymetrowa moneta kolekcjonerska z lat 1976-2009 z Tadeuszem Kościuszko. Pochodzi ona z roku 1976 i jest pierwszą monetą wybitą w złocie. Jej wartość kolekcjonerska jest znaczna, jak to zwykle bywa w przypadku numizmatów otwierających. Na awersie widnieje popiersie Tadeusza Kościuszki, z twarzą zwróconą w prawą stronę, a na rewersie duży orzeł bez korony, otoczony napisem Polska Rzeczpospolita Ludowa.

Na polskiej aukcji najdroższą sprzedaną monetą był półimperiał z 1895 roku, który sprzedano za kwotę 560 000 zł. Natomiast, najdroższą polską monetą na krajowej aukcji został próbny talar Morikofera, wylicytowany za kwotę aż 530 000 zł.

fot: V.Gajic

Standaryzacja kosztuje

Fakt, że monety bulionowe są odrobinę droższe od sztabek o takich samych parametrach może budzić zdziwienie. Zwykło się bowiem sadzić, że tak zwane bulionówki ze względu na swą lokacyjną specyfikę pozbawione są większych walorów numizmatycznych. Istotnie wśród monet tego typu trudno się doszukiwać cech szczególnie pożądanych przez kolekcjonerów takich jak chociażby wstawki z kamieni szlachetnych czy też ozdoby wykonane techniką tampodruku. W przypadku zastosowań inwestycyjnych znacznie ważniejsza jest inna kwestia. Mowa o standaryzacji, która stanowi spory atut monet bulionowych. Wszystkie serie bulionówek posiadają identyczne parametry w zakresie wagi oraz udziału poszczególnych składników w stopie. Ta cecha dotyczy również monet, które zostały wybite w dość odległych czasach. Dla przykładu jednouncjowy, złoty Krugerrand pochodzący z 1967 roku wykazuje takie same cechy jak jego współczesny odpowiednik zarówno pod względem wymiarów oraz próby wynoszącej 917. Niestety tego samego nie można powiedzieć o  starszych sztabkach, które cechują się znacznym zróżnicowaniem kształtów oraz wymiarów. Z tego powodu wielu nabywców wiekowych brył kruszcu nie zgadza się na zawarcie transakcji, jeżeli nie zostanie ona poprzedzona dodatkowymi ekspertyzami, które są kosztowne (konieczność dokonania opłaty w Urzędzie Probierczym). Pozytywne aspekty inwestycji w monety bulionowe wiążą się również z dużą rozpoznawalnością poszczególnych serii oraz mniejszym prawdopodobieństwem fałszerstwa (ze względu na skomplikowane wzory wytłoczone na awersie i rewersie).

Nowe kruszce na horyzoncie …

Złote monety bulionowe oczywiście wzbudzają najwięcej emocji. Tym niemniej warto pamiętać tym, że inwestowanie w jeden metal nie pozwala inwestorowi na dywersyfikacje swojego portfela inwestycyjnego. Srebro stanowi oczywistą i dość popularną alternatywę dla bardziej cennego, złotego kruszcu. Okazuje się jednak, że tradycyjny duet metali szlachetnych (złoto i srebro) w dzisiejszych czasach zaczyna tracić swe znaczenie na rzecz innych pierwiastków (platyna i pallad) zyskujących coraz większe znaczenie jako wysokocenny surowiec oraz nośnik kapitału. Ta tendencja jest bardziej widoczna na światowych rynkach, lecz można przepuszczać, że tradycjonalizm rodzimych inwestorów zostanie z czasem przełamany.

fot. Greg Pickens, photoxpress.com

Inwestycja w wino

Najczęściej kupowane jest wino en primeur, czyli takie, które leżakuje jeszcze w beczkach i dopiero po kilku miesiącach zostanie rozlane do butelek.  Wino w beczkach jest zwykle o kilkadziesiąt procent tańsze niż to samo wino przelane już do butelek, co daje możliwość dużego wzrostu wartości inwestycji. Jednocześnie w takim przypadku okres inwestycji ulega wydłużeniu i z reguły wynosi kilka lat.

Dobra wiadomość dla osób zainteresowanych wine banking jest taka, że na zakup kilku skrzynek wina może pozwolić sobie obecnie także osoba o mniej zasobnym portfelu. Z kolei zła wiadomość jest taka, że koszty inwestycji w wino są wyraźnie odczuwalne. W zależności od tego, ile zainwestujemy, opłaty mogą sięgać nawet 30%. Składają się na nie prowizja za wejście w inwestycję oraz opłata za każdy rok zarządzania inwestycją.  Do tego, po przelaniu wina en premieur do butelek dochodzi opłata za ubezpieczenie każdej skrzynki trunku.

Osoby, które by pomnożyć posiadany kapitał wybierają jakąkolwiek inwestycję alternatywną, muszą uświadomić sobie, że im wyższe szanse na zysk, tym wyższe szanse na straty. A głębokie korekty mogą dotyczyć również rynku winnego. Rynek wina jest stosunkowo mało płynny i nagłe zwiększenie podaży może oznaczać duże spadki. Oprócz spadków indeksów winnych jak np. Liv-ex 100, wynikających z naturalnych mechanizmów rynkowych, do wysokich czynników ryzyka należy zaliczyć jeszcze zmiany kursów walutowych. Wino inwestycyjne nie jest bowiem zakupywane w złotówkach.

I jeszcze jedno. Jeśli koniunktura na rynku będzie dobra, a zmiana wartości portfela winnego w momencie zakończenia inwestycji wyjdzie na plus, to od zysku nie zapłacimy podatku Belki. Zakup wina jako zakup kolekcjonerski, nie podlega podatkowi od zysków kapitałowych.

Fot. enens, photoxpress.com

Wciąż utrzymuje się trend, polegający na tym, że więcej jest klientów wycofujących swoje środki z funduszy akcji i mieszanych niż zainteresowanych ich kupnem. Jak podaje Open Finance,  z funduszy mieszanych w lutym wycofano ponad 190 mln złotych. Fundusze akcji  w lutym pierwszy raz od 10 miesięcy zanotowały napływ kapitału.

Mimo, że agresywne fundusze akcji tracą klientów, to być może niektórzy z nich, zbyt wcześnie podjęli decyzję o wycofaniu się, co miało zapewne na celu zminimalizowanie ryzyka jeszcze większych strat. Obecne wzrosty na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych byłyby zapewne dobrą okazją, do odrobienia części poniesionych strat.  Inwestorzy zdają się jednak nie wierzyć, że tegoroczny ponad 10-procentowy wzrost WIG zapowiada nadciągającą hossę na parkiecie. Świadomość, że sytuacja na GPW może dramatycznie zmienić się z miesiąca na miesiąc, skutecznie zniechęca do agresywnych funduszy z akcjami w portfelu.

Oprócz niepewności wśród inwestorów i braku poczucia stabilizacji na rynku, inwestowanie w fundusze hamowane jest również przez inny istotny czynnik.

Inwestowanie w polskie fundusze akcji jest drogie. Przyczyną tego stanu rzeczy są  prowizje i wynagrodzenia pobierane przez krajowe towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Opłata dystrybucyjna sięga  4 proc. Koszt zarządzania funduszem przez TFI również sięga  4 proc, ale w przeciwieństwie do jednorazowej opłaty dystrybucyjnej ponoszony jest przez inwestora przez cały okres trwania inwestycji. Koszt zarządzania funduszami jest najwyższy w całej Europie. Średnio fundusze polskich akcji są dwukrotnie droższe niż fundusze europejskie.

Źródło: Open Finance

Fot. Tomasz Sergej, photoxpress.com

O ile bowiem lokaty są objęte ochroną Bankowego Funduszu Gwarancyjnego do kwoty stanowiącej równowartość 100 tys. euro, o tyle w razie upadłości banku obligacje nie podlegają praktycznie żadnej ochronie. Jeśli bank upadnie, posiadaczowi wyemitowanych przez niego papierów będzie bardzo trudno odzyskać pieniądze. Sytuacje , w których banki w Polsce ogłaszają niewypłacalność zdarzają się na szczęście jednak na tyle rzadko, że obligacje bankowe cieszą się sporym zainteresowaniem. Ryzyko z nimi związane jest niższe niż w przypadku akcji giełdowych.

Obligacje bankowe są emitowane przede wszystkim przez banki spółdzielcze i nieliczne banki komercyjne. Inwestorzy indywidualni mogą nabyć je na rynku Catalist. Na chwilę obecną lista banków przedstawia się następująco:

BGK, BOŚ, Bank Pocztowy, BPS Warszawa, BS- SK Bank Wołomin, BS Biała Rawska, BS Limanowa, BS Ostrów Mazowiecka, BS Piaseczno, BS Płońsk, BS Skierniewice, BS-BBS Darłowo, BS-ESBANK, BS-GBS Bank Barlinek, BS-HEXABANK, BS-KBS Kraków, BS-MBS Łomianki, BS-OK Bank Knurów, BS-PBS Ciechanów, BS-PBS Sanok, BS-PMBS Zabłudów, BS-SRB Szepietowo, BS-WBS Bank Warszawa.

Ile możemy zarobić decydując się na zainwestowanie swoich pieniędzy w obligacje skarbowe?

Stosunkowo najmniej oferuje BGK, czyli Bank Gospodarstwa Krajowego, ale za to jego obligacje posiadają gwarancję. W zależności od rodzaju obligacji i okresu ich wykupu oprocentowanie w BGK wynosi od 5,75% – 6,25% i jest stałe. To wyjątek, ponieważ wartość oprocentowania jest zazwyczaj zmienna i stanowi sumę obowiązującej sześciomiesięcznej stawki WIBOR (uzależnionej od poziomu stóp procentowych) oraz marży wyrażonej w punktach procentowych. Obecnie wiele obligacji bankowych notowanych na Catalist przekracza 8%, np. papiery Banku Pocztowego to aktualnie 8,75%, a oprocentowanie jest wyliczane według wzoru WIBOR 6M (obecnie to 5%) + 3,75 p. p. marży.

Choć obligacje bankowe to papiery długoterminowe i  okres do ich wykupu wyrażany jest nie w miesiącach, a w latach, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby odsprzedać je na rynku wtórnym.

Jeśli zdecydujemy się na inwestowanie w obligacje bankowe to należy wziąć pod uwagę fakt, że aby je nabyć potrzebny będzie rachunek maklerski. Z jego pośrednictwem można nabywać nie tylko obligacje, ale też wszystkie inne papiery wartościowe znajdujące się w obrocie giełdowym. Rachunki maklerskie wiążą się z opłatami i prowizjami ustalanymi indywidualnie przez banki i biura maklerskie, które je prowadzą.

fot. eperte, photoxpress.com

Maksymalnie w ramach mEMISJI można pozyskać do 900 000 euro. mBank nie pobiera żadnych prowizji za udzielenie kredytu na zakup akcji ani za wcześniejszą jego spłatę. mEMISJĄ, czyli kredytem na zakup papierów wartościowych w mBanku można zarządzać za pośrednictwem Internetu lub mLinii.  Kredytobiorcą kredytu mEMISJA może być wyłącznie posiadacz usługi maklerskiej eMAKLER.

Akcje, jakie mogą zostać kupione na kredyt z mBanku muszą pochodzić z rynku pierwotnego GPW SA, w ramach subskrypcji w trybie oferty sprzedaży, w ramach prywatyzacji bądź w związku z wprowadzeniem papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym. Celem kredytu jest przede wszystkim możliwość zastosowania tzw. dźwigni finansowej. Pozwala ona na nabycie większej liczby papierów wartościowych, niż to byłoby możliwe z zastosowaniem wyłącznie środków własnych.

mEMISJA jest kredytem, który szczególnie opłaca się w sytuacji, gdy spodziewane jest zwiększenie popytu nad podażą. Umowa ramowa kredytu mEMISJA w mBank zawierana jest na kwotę 1 tys. zł na kolejne 12 miesięcy, ale minimalna kwota kredytu mEMISJA przy jednej ofercie wynosi już 10 tys. zł, o ile bank nie zdecyduje o zmniejszeniu lub zwiększeniu tejże kwoty. Umowa mEMISJI w mBanku jest przedłużana na kolejne 12 miesięcy, zakładając, że klient nie wypowie jej zgodnie z zapisami umieszczonymi w umowie.

fot. mashe, photoxpress.com

Art Banking to nic innego jak inwestowanie w dzieła sztuki, obecnie staje się on coraz bardziej popularny tak samo jak Wine Banking, polegający na inwestowaniu kapitału w wino. Inwestowanie w obrazy artystów, szczególnie tych reprezentujących tzw. młodą sztukę, jest jednak dużo bardziej bezpieczne niż inwestowanie w leżakujące w beczkach wino inwestycyjne, które najzwyczajniej w świecie może stracić swoje walory smakowe.

Art Banking ma szczególnie dobre perspektywy właśnie w Polsce, ponieważ jak twierdzą znawcy tematu nasz rynek inwestycji w dzieła sztuki dopiero się rozwija. Oznacza to, że póki co możemy kupować po bardzo niskich cenach, zaś w miarę jak będzie przybywało osób zainteresowanych tym rodzajem inwestycji alternatywnych, ceny będą stopniowo wzrastać, dając szanse na wysokie stopy zwrotu. Eksperci rynku twierdzą, że obecnie prace twórców szczególnie tzw. „młodej sztuki” są niedowartościowane i za kilka lat praktycznie każdy zakupiony dziś obraz przyniesie zysk.

Art Banking to nie tylko rozwiązanie dla tych którzy maja niezawodny instynkt inwestorski i wyczucie sztuki. Choć niektóre osoby odwiedzające galerie sztuki i uczestniczące w wystawach początkujących artystów są w stanie prawie bezbłędnie wskazać prace, które za kilka lat będą dużo warte, to początkujący inwestorzy mogą mieć z tym spory kłopot. Oczywiście istnieją prostsze rozwiązania niż samodzielny wybór prac na przysłowiowe chybił trafił. Ci, którzy chcą rozpocząć swą przygodę z Art Banking mogą zasięgnąć rady znawców rynku lub też zainteresować się ofertą funduszy lokujących kapitał na rynku dzieł sztuki. Szansa na wypracowanie zysku jest wtedy większa. W Polsce można już inwestować w tego rodzaju fundusze. Jednym z nich jest Abbey Art Fund.

Fot. Paul-Laroque, photoxpress.com

Dogodny moment

Najprostsza zasada dotycząca nie tylko inwestowania w nieruchomości, ale także zakupu akcji giełdowych, walut czy złotych sztabek brzmi: „ Kupuj kiedy jest tanio i sprzedawaj, kiedy jest drogo”. Niestety zazwyczaj trudno jest ją wprowadzić w życie. Problem tkwi w tym, że kiedy jest drogo większość ludzi kupuje w nadziei, że będzie jeszcze drożej, natomiast kiedy ceny spadają wiele osób wstrzymuje się z kupnem w nadziei, że będą spadać jeszcze bardziej. Obecna sytuacja na rynku nieruchomości zaczyna sprzyjać zakupom, szczególnie mieszkań, ponieważ ilość gotowych lokali wybudowanych przez deweloperów znacznie przewyższa ilość osób zainteresowanych ich kupnem. Co więcej, banki coraz mniej chętnie udzielają kredytów hipotecznych, a jeżeli nawet komuś uda się spełnić wszystkie warunki kredytowe, to kredyt będzie niższy niż byłby jeszcze kilka miesięcy temu. Mniejsza ilość kredytów to mniejsza ilość potencjalnych nabywców, to z kolei oznacza, że deweloperzy będą musieli obniżać ceny mieszkań, by je sprzedać i przetrwać na rynku.

Inwestycja długoterminowa

Pamiętajmy, że inwestowanie w nieruchomości – działkę budowlaną, dom, czy mieszkanie to inwestycja długoterminowa, co najmniej na kilka lat. Zgodnie z przepisami, jeżeli sprzedamy nieruchomość przed upływem 5 lat od momentu jej zakupu, to jesteśmy zobowiązani zapłacić spory podatek do budżetu państwa – jest to 19% od dochodu ze sprzedaży.

Pamiętajmy także, że ceny nieruchomości nie zmieniają się z dnia na dzień tak jak ceny walut czy akcji giełdowych. Aby sprzedać nieruchomość z zyskiem trzeba odczekać dłuższy czas.

Wybór lokalizacji

Najważniejsza przy inwestowaniu w nieruchomości jest, jak mówią specjaliści z tej branży, lokalizacja, lokalizacja i jeszcze raz lokalizacja. Najwięcej zarabia się wtedy, gdy od momentu zakupu do momentu sprzedaży znacząco zmienią się parametry okolicy. Czyli np. nieopodal zakupionego na nowym osiedlu mieszkania wybudowane zostaną sklepy, szkoły i innego rodzaju infrastruktura, lub też kawałek kupionego gruntu rolnego, zyska status działki budowlanej i potrzebne przyłącza typu kanalizacja, gaz itp.

Nieruchomość pod wynajem

Inwestycja w nieruchomości takie jak lokal mieszkalny musi być dobrze skalkulowana, ponieważ oprócz ceny mieszkania, czy domu przyjdzie nam jeszcze ponieść dodatkowe, stałe koszty związane z jej utrzymaniem czyli np. czynsz, opłaty za ogrzewanie itp. Dlatego też większość inwestorów, o ile w nim nie mieszka, decyduje się na wynajem zakupionego mieszkania, co pozwala nie tylko uniknąć dodatkowych kosztów, ale również odzyskać pewną część zainwestowanych w mieszkanie pieniędzy.

Ostrożnie z kredytami

Inwestowanie w nieruchomości staje się bardziej ryzykowne, jeśli inwestor nie posiada wystarczających środków własnych i decyduje się na kredyt hipoteczny. Na przykładzie kredytów we frankach szwajcarskich, zaciąganych kilka lat temu na tego rodzaju inwestycje widać, że niekoniecznie musi się ona zakończyć sukcesem. Wzrost kursu franka szwajcarskiego na przestrzeni ostatnich 3 lat z poziomu 2 złote za franka do poziomu 3,5 złotego obecnie, spowodował, że kredytobiorcy frankowi, są bankom obecnie winni dużo więcej niż pożyczyli i to mimo regularnej spłaty rat kredytowych przez okres 3 lat.

fot. mediarts.ch, photoxpress.com

O ile jeszcze w zeszłym roku osoby inwestujące w wymienione waluty mogły bez problemu osiągać duże zyski, o tyle teraz ci, którzy trzymają swoje oszczędności w walucie zaczynają gorączkowo przyglądać się szybującemu w górę kursowi złotego. Mocno zdeprecjonowany w ubiegłym roku zloty zaczął odrabiać straty i jak na razie nie widać korekty.

Na chwilę obecną euro, tak samo jak jen japoński, spadło poniżej poziomu 4,20 złotych. Jeszcze  na początku stycznia euro  kosztowało powyżej 4 i pół złotego. Dolar USD kosztuje około 3,19 złotych, a  frank szwajcarski spadł poniżej psychologicznej bariery 3,50 złotych.

Analitycy walutowi są zdania, że do umocnienia się złotego przyczyniają się dobre dane makroekonomiczne, oraz poprawa nastrojów na świecie. Co więcej polska gospodarka wydaje się być stabilna, a inwestorów pozytywnie zaskoczył ostatni odczyt polskiego wskaźnika PMI.

Korzystny dla złotego trend może okazać się jednak chwilowy. W momencie pogarszania się nastrojów na światowych rynkach inwestorzy na powrót zaczną uciekać w waluty bardziej stabilne i bezpieczniejsze niż polska złotówka, niezwykle wrażliwa na zawirowania rynkowe nawet poza granicami Polski. Przykładem może być tu niedawna sytuacja z gwałtownym osłabieniem się forinta węgierskiego, którzy pociągnął naszą walutę w dół.

Od wielu lat, jako bezpieczne przystanie inwestorzy wybierają dolara, jena i franka CHF. Największy potencjał z tych trzech walut ma obecnie dolar amerykański.  Sukces dolara jako waluty inwestycyjnej opiera się na wciąż niezachwianej wiarygodności USA jako kredytobiorcy, postrzegania dolara jako najbardziej rozpoznawalnej i wymienialnej waluty na świecie, oraz ogromnych możliwości amerykańskiej gospodarki. Dolar USD ma w nadchodzących miesiącach najlepsze perspektywy na wzrost wartości.

fot. photoxpress.com